رييس انجمن مددكاران اجتماعي: اغلب بيماري‌هاي روان، ريشه درمسائل خانوادگي وجامعه دارد

بسياري بيماري‌ها بدون دارو و با مشاوره مددكاري درمان پذيرند 

مددكاري با سابقه‌اي 50 ساله فعاليت علمي خود را از سال1337 در ايران آغاز كرد و مددكاري اجتماعي با توجه به رويكرد اجتماعي سلامت از اهميت ويژه‌اي برخوردار شد؛ امروزه نيز به خوبي ثابت شده است كه بسياري از بيماري‌هاي غيرواگير ريشه در عوامل اجتماعي دارد كه مي‌توان با توجه به اين عوامل از طريق حضور مددكار اجتماعي در تيم سلامت از بروز بسياري از آن پيشگيري كرد. نتايج تحقيقات هم حاكي از تاثير عوامل اجتماعي همچون فقر، بيكاري و سطح درآمد و موقعيت اجتماعي پايين و... بر سلامت افراد دارد.

به گزارش خبرنگار بهداشت و درمان خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، دكترحسين حاج بابايي، عضو هيات علمي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي، مددكاران اجتماعي را از اجزاي تيم سلامت برشمرده و با تاكيد بر نقش عوامل اجتماعي در ايجاد و توسعه بيماري و حتي فرآيند درمان افزود: چنانچه سلامت در بعد جسمي هم خلاصه شود؛ عوامل اجتماعي در حفظ و ارتقاي آن موثرند.

وي، از وظايف مددكاران اجتماعي در بخش بهداشت و درمان را شناسايي ميزان تاثير بيماري در كاركرد اجتماعي خود و خانواده دانست و يادآور شد: با بروز بيماري روابط اجتماعي و خانوادگي افراد دچاراختلال مي‌شود.

وي، با اشاره به عنوان بيماري‌هاي روان تني گفت:‌از اين رو غالب پزشكان اعم از قلب و عروق و گوارش در نخستين ويزيت از شغل و نوع روابط اجتماعي (ابعاد رواني اجتماعي سلامت) بيمار مي‌پرسند.

دكترحاج بابايي با بيان اين كه در مفهوم امروزي سلامت به بعد رواني و اجتماعي آن توجه بيشتري شده است، خاطرنشان كرد: بدين ترتيب نقش مددكاران اجتماعي با سلامت مشخص‌تر مي‌شود.

وي، واژه شهر سالم را زاييده اين تفكر برشمرد و با بيان اين كه به بعد اجتماعي سلامت توجه شده است به تنوع تعدد ابعاد سلامت اشاره كرد و افزود: از اين رو حفظ و ارتقاي سلامت صرفا به عهده يك فرد نيست و همكاري بين بخشي و بين رشته‌اي را مي‌طلبد.

حاج بابايي، مددكاري اجتماعي را مرتبط با بعد اجتماعي سلامت دانست و يادآور شد: بروز اختلال در يكي از ابعاد سلامت مي‌تواند بر ساير ابعاد تاثير سويي گذارد.

وي، با بيان اين كه مددكاران اجتماعي با كار بر روي عوامل اجتماعي موثر بر سلامت، سعي در پيشگيري از بروز و يا كاهش عوارض بيماري‌هاي غيرواگير را دارند، افزود: نتايج مطالعات در بخش مددكاري مراكز درماني واقع در جنوب شهر تهران نشان داد كه تعداد كثيري از مراجعان به مراكز درماني از سوء تغذيه، مسكن نامناسب و وضعيت بد اجتماعي و اقتصادي (عوامل اجتماعي) رنج مي برند كه با مداخلات مددكاري مي‌توان شرايط را به بهترين نحو تغيير داد.

حاج بابايي، با تاكيد بر نقش عوامل اجتماعي در بروز اختلال و در كاركرد جسمي و رواني افزود: اين در حالي است كه برخي بيماري‌ها هم با ايجاد نگراني سبب بروز اختلال در روابط اجتماعي و خانوادگي مي‌شود.

وي، با اشاره به نقش پررنگ مددكاران اجتماعي در برخي بيمار‌ي‌ها چون ايدز افزود: اين قبيل بيماران غالبا در رابطه با اطرافيان و سازگاري با جامعه با مشكل روبرو هستند.

حاج بابايي، با اعتقاد به اين كه افراد فقير، بي سرپناه و فاقد امنيت از سلامت مناسبي برخوردار نيستند، گفت: نمي توان از جامعه‌اي كه نرخ آسيب و انحرافات از مرز مشخصي فراتر رفته به عنوان جامعه‌اي سالم ياد كرد، از اين رو مددكاران اجتماعي با مداخله و به كارگيري مدل‌هاي مددكاري سلامت را حفظ و ارتقا مي بخشند.

به گزارش ايسنا، مصطفي اقليما رييس انجمن علمي مددكاران اجتماعي ايران، هم با بيان اين كه زير بناي درصد فراواني از بيماري‌هاي جسمي مسايل اجتماعي است،‌ افزود: بسياري از پزشكان براي علت يابي بيماري‌هاي غيرواگير غالبا از نوع شغل و شيوه زندگي افراد مي‌پرسند كه اين حاكي از تاثير عوامل اجتماعي در سلامت افراد است.

وي، افزود: به عنوان مثال افسردگي ريشه در عوامل اجتماعي دارد كه مددكار با مداخله و مشاوره در زمينه آسيب‌هاي اجتماعي و با آشنايي با مسايل موجود در جامعه تلاش مي‌كند تا مانع از بروز مشكلات شود.

اقليما، با اشاره به شيوع فراوان اختلالات خواب در جامعه درمان دارويي را درماني مقطعي برشمرد و افزود: مددكار اجتماعي با شناسايي علت بروز و آگاهي بخشي به مددجو آسيب‌هاي وارده را به حداقل مي‌رساند.

وي، با بيان اين كه هم اكنون در بسياري از كشورها مددكاران اجتماعي با حضور در مطب، پزشكان را در درمان بيماري ياري مي كنند، خاطرنشان كرد: اغلب بيماري‌هاي روان ريشه در مشكلات خانوادگي و جامعه دارد.

رييس انجمن علمي مددكاران اجتماعي، با تاكيد بر نقش مددكار اجتماعي در پيشگيري از بروز بيماري‌هاي غير واگير در پايان يادآور شد: بسياري از بيماري‌ها نه با دارو بلكه با مشاوره درمان پذير هستند.