[صفحه اصلي ]    
اولين سايت مددكاري اجتماعي ايران awt-yekta http://www.socialworkeriran.com
بخش‌هاي اصلي
درباره پايگاه::
اخبار و رويدادها::
مقالات::
پيوندها::
قوانين::
::
جستجو در پايگاه

جستجوي پيشرفته
دريافت اطلاعات پايگاه
نشاني پست الكترونيك خود را براي دريافت اطلاعات و اخبار پايگاه، در كادر زير وارد كنيد.
آخرين مطالب بخش
:: شهريه هايی که از جيب معلولان می رود
:: فشار گرانی سکه روی دوش بدهکاران مهريه
:: 0 7درصد بازنشستگان زير خط فقر هستند
:: لايحه جديد فرزند خواندگی کودکان بی‌سرپرست را به خانه‌ها می‌برد
:: ارايه خدمت به معلولان در حد مطلوب نيست
:: 55 درصد هزينه‌های درمان را مردم پرداخت می‌کنند
:: جزئيات برنامه های مربوط به آسيبهای اجتماعی وزارت کار، تعاون و رفاه
:: سوءاستفاده از عنوان مددکار اجتماعی
:: فرار از خانه؛ يک معلول و هزاران علت
:: نمايشگاه \"کودکان کار\" در فرهنگسرای اميد برگزار می شود
:: يلدا با طعم پايين شهر/ پسته های آنجا خندان نيست
:: دوره بيکاری متقاضيان کار جزو سابقه خدمت محسوب می‌شود
:: بيکاران معلول با 16 سال سابقه پرداخت حق بيمه بازنشسته می‌شوند
:: گلايه از پرداخت نشدن حق بيمه سهم کارفرمای معلولان در 9 ماه گذشته
:: بلاتکليفی 130بی خانمان مبتلا به ايدز/کميته امداد از کارتن خوابها ضامن می‌خواهد
:: اعتياد به ترامادول شديدتر از اعتياد به مواد تزريقی است
:: مرگ ۲۱۶۹ معتاد از فروردين تا مهرماه ۹۰
:: شيشه؛ توهم صعود يا واقعيت سقوط
:: عوامل اخلاقی مؤثر در کاهش تصادفات/ درون ماشين بداخلاق می‌شويم!
:: اميدهايی که در پس قانون جامع حمايت از حقوق معلولان رنگ باخته‌اند...
:: فراخون بان کی‌مون برای تلاش مشترک دولت‌ها و معلولان به منظور دستيابی به توسعه پايدار
:: درخواست کودکان بی سرپرست از وزير دادگستری
:: بلاتکليفی قانون جامع حمايت از معلولان از سال 83 تاکنون
:: 20 سال آينده نيز سالی يک ميليون مبتلای جديد HIV خواهيم داشت
مفاد قانون جامع معلولين

ماده1. دولت موظف است زمينه های لازم را برای تأمين حقوق معلولان، فراهم وحمايت های لازم را از آنها به عمل آورد.

 تبصره. معلول در اين قانون به افرادی اطلاق ميگردد که به تشخيص کميسيون پزشکی سازمان بهزيستی براثر ضايعه جسمی، ذهنی،روانی يا توأم ، اختلال مستمر در سلامت و کارايی عمومی وی ايجاد گردد. به طوری که موجب کاهش استقلال فرد در زمينه های اجتماعی و اقتصادی شود.

ماده 2. کليه وزارتخانه ها، سازمانها وموسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی موظفند در طراحی، توليد و احداث ساختمانها و اماکن عمومی و معابر و وسايل خدماتی به نحوی عمل نمايند که امکان دسترسی و بهره مندی از آنها برای معلولان همچون افراد عادی فراهم گردد.

تبصره1. وزارتخانه ها ، سازمانها و موسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی موظفند جهت دسترسی و بهره مندی معلولان ، ساختمانها و اماکن عمومی ، ورزشی ، تفريحی ، معابر و وسايل خدماتی موجود را در چهارچوب بودجه های مصوب سالانه خود مناسب سازی نمايند.
تبصره 2. شهرداريها موظفند از صدور پروانه احداث و پايان کار برای آن تعداد از ساختمانها و امکان عمومی و معابری که استانداردهای تخصصی مربوط به معلولان را رعايت نکرده باشند خودداری نمايند.
تبصره 3 . سازمان بهزيستی کشور مجاز است بر امر مناسب سازی ساختمانها و اماکن دولتی و عمومی دستگاه های مذکور در ماده فوق نظارت و گزارشات اقدامات آنها را درخواست نمايد.
تبصره 4 . آيين نامه اجرايی ماده فوق ظرف سه ماه مشترکا توسط وزارت مسکن و شهرسازی ، سازمان بهزيستی کشور و سازمان مديريت و برنامه ريزی کشور تهيه و به تصويب هيأت وزيران خواهد رسيد.
ماده 3. سازمان بهزيستی کشور موظف است در چارچوب اعتبارات مصوب در قوانين بودجه سالانه اقدامات ذيل را به عمل آورد:

    الف . تامين خدمات توانبخشی ، حمايتی ، آموزشی و حرفه آموزی موردنياز معلولان با مشارکت خانواده های معلولان و همکاری بخش غيردولتی (خصوصی ، تعاونی ، خيريه) و پرداخت يارانه (کمک هزينه ) به مراکز غيردولتی و خانواده ها .

  ب. گسترش مراکز خاص نگهداری ، آموزشی و توانبخشی معلولان واجد شرايط (معلولان نيازمند ، معلولان بی سرپرست ، معلولان مجهول الهويه ، معلولان با ناهنجاريهای رفتاری) با همکاری بخش غير دولتی و پرداخت تسهيلات اعتباری و يارانه (کمک هزينه) به آنها.

  ج. تامين و تحويل وسايل کمک توانبخشی موردنياز افراد معلول .

  د. گسترش کارگاه های آموزشی ، حمايتی و توليدی معلولان و ارايه خدمات توانبخشی حرفه ای به معلولان جهت توانمندسازی آنان.

  تبصره . کارگاه های آموزشی ، حمايتی و توليدی معلولان موضوع ماده فوق از شمول قانون کار مصوب 29/8/1369مستثنی خواهد بود.

ماده 4- معلولان می توانند در استفاده از امکانات ورزشی ، تفريحی ، فرهنگی و وسايل حمل و نقل دولتی (مترو ، هواپيما ، قطار) از تسهيلات نيمه بها بهره مند گردند.

تبصره . وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ، سازمان تربيت بدنی و شهرداريها موظفتند کتابخانه ، اماکن ورزشی ، پارک و امکان تفريحی خود را به نحوی احداث و تجهيز نمايند که امکان بهره مندی معلولان فراهم گردد.
ماده 5. افراد تحت سرپرستی معلولان با معرفی سازمان بهزيستی کشور تحت پوشش بيمه خدمات درمانی و معلولان تحت پوشش بيمه خدمات درمانی و بيمه مکمل درمانی قرار می گيرند.

ماده 6. يکی از فرزندان اوليايی که خود ناتوان و معلول بوده (هر دو يا يکی از آنها معلول باشد) و يا حداقل دو نفر از فرزندان آنها ناتوان و معلول باشد از انجام خدمت وظيفه عمومی معاف می گردد.

تبصره . همسرانی که زن ناتوان و معلول خود را سرپرستی می نمايند مادامی که سرپرستی همسر ناتوان و معلول را برعهده داشته باشند از انجام خدمت وظيفه عمومی معاف می گردند.

ماده 7. دولت موظف است جهت ايجاد فرصت های شغلی برای افراد معلول تسهيلات ذيل را فراهم نمايد:
الف. اختصاص حداقل سه درصد از مجوزهای استخدامی (رسمی ، پيمانی ، کارگری) دستگاه های دولتی و عمومی اعم از وزارتخانه ها ، شرکتها و موسسات ، شرکتها ، نهادهای عمومی و انقلابی و ديگر دستگاه هايی که از بودجه عمومی کشور استفاده می نمايند به افراد معلول واجد شرايط .

  ب. تامين حق بيمه سهم کارفرما توسط سازمان بهزيستی کشور و پرداخت آن به کارفرمايانی که افراد معلول را به کار می گيرند .

  ج. پرداخت تسهيلات اعتباری به واحدهای توليدی ، خدماتی ، عمرانی و صنفی و کارگاه های توليدی حمايتی در مقابل اشتغال افراد معلول به ميزانی که در قوانين بودجه سالانه مشخص می گردد .
د. پرداخت تسهيلات اعتباری خوداشتغالی (وجوه اداره شده) به افراد معلول به ميزانی که در قوانين بودجه سالانه مشخص می گردد.

  ه . پرداخت تسهيلات اعتباری (وجوه اداره شده) جهت احداث واحدهای توليدی و خدماتی اشتغالزا به شرکتها و موسساتی که بيش از شصت درصد سهام و سرمايه آنها متعلق به افراد معلول است.
و. اختصاص حداقل شصت درصد از پستهای سازمانی تلفنچی (اپراتور تلفن) دستگاه ها ، شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی به افراد نابينا و کم بينا و معلولان جسمی ، حرکتی .

  ز. اختصاص حداقل شصت درصد از پست های سازمانی متصدی دفتری و ماشين نويسی دستگاه ها ، شرکتها و نهادهای عمومی به معلولين جسمی ، حرکتی.

تبصره 1. کليه وزارتخانه ها ، سازمانها ، موسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی مجازند تا سقف مجوزهای استخدامی سالانه خود ، افراد نابينا و ناشنوا و معلولين ضايعات نخاعی واجد شرايط را رأسا به صورت موردی و بدون برگزاری آزمون استخدامی به کار گيرند.

  تبصره 2. سازمان مديريت و برنامه ريزی کشور موظف است سه درصد از مجوزهای استخدامی سالانه وزارتخانه ها ، سازمانها ، موسسات دولتی ، شرکتها و نهادهای عمومی و انقلابی را کسر و در اختيار سازمان بهزيستی کشور قرار دهد تا نسبت به برگزاری آزمون استخدامی اختصاصی برای معلولين واجد شرايط با همکاری سازمان مديريت و برنامه ريزی کشور اقدام و معلولين واجد شرايط پذيرفته شده را حسب مورد به دستگاه مربوطه معرفی نمايد.

  تبصره 3. سازمان بهزيستی کشور مجاز است در قالب اعتبارات مصوب خود ، صندوق فرصت های شغلی معلولان و مددجويان بهزيستی را ايجاد و اساسنامه آن را به تصويب هيات وزيران برساند.

  تبصره 4. سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور موظف است آموزش های لازم فنی و حرفه ای را متناسب با بازار کار برای معلولان به صورت رايگان و تلفيقی تامين نمايد.

ماده 8. معلولان نيازمند واجد شرايط در سنين مختلف می توانند با معرفی سازمان بهزيستی کشور از آموزش رايگان در واحدهای آموزشی تابعه وزارتخانه های آموزش و پرورش ، علوم ، تحقيقات و فناوری ، بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی و ديگر دستگاه های دولتی و نيز دانشگاه آزاد اسلامی ، بهره مند گردند.
تبصره . آيين نامه اجرايی اين ماده مشترکاً توسط سازمان بهزيستی کشور و وزارتخانه های مذکور و دانشگاه آزاد اسلامی ظرف مدت دو ماه پس از ابلاغ اين قانون تهيه و به تصويب هيات وزيران خواهد رسيد.
ماده 9. وزرات مسکن و شهرسازی ، بانک مسکن و بنياد مسکن انقلاب اسلامی موظفند حداقل ده درصد از واحدهای مسکونی احداثی استيجاری و ارزان قيمت خود را به معلولان نيازمند فاقد مسکن اختصاص داده و با معرفی سازمان بهزيستی کشور در اختيار آنان قرار دهند.

تبصره 1. سيستم بانکی کشور مکلف است ، تسهيلات اعتباری يارانه دار مورد نياز احداث و خريد مسکن معلولان را تأمين کند و به معلولان يا تعاونی های آنها و يا موسسات خيريه ای که برای معلولان مسکن احداث می نمايند پرداخت کند.

  تبصره 2. سازمان ملی زمين و مسکن موظف است زمين مورد نياز احداث واحدهای مسکونی افراد معلول فاقد مسکن را به نرخ کارشناسی تهيه و در اختيار افراد مذکور يا تعاونی ها و موسسات خيريه ای که برای آنان مسکن احداث می نمايند قرار دهد.

  تبصره 3. معلولان از پرداخت هزينه های صدور پروانه ساختمانی ، آماده سازی زمين و عوارض نوسازی معاف می گردند.

  تبصره 4. سازمان بهزيستی کشور موظف است در قالب اعتبارات مصوب خود در قوانين بودجه سالانه و کمکهای يارانه ای اشخاص حقيقی و حقوقی نسبت به احداث واحدهای مسکونی برای معلولان و مددجويان اقدام و مالکيت يا بهره برداری آنها را مطابق آيين نامه ای که سازمان بهزيستی کشور با همکاری وزارت مسکن و شهرسازی و سازمان مديريت و برنامه ريزی کشور تهيه و به تصويب هيات وزيران می رسد به معلولان و مدد جويان واحد شرايط واگذار نمايد.

ماده 10. ميزان کمک هزينه (يارانه) پرداختی سازمان بهزيستی کشور به مراکز غيردولتی (روزانه و شبانه روزی) بابت نگهداری ، خدمات توانبخشی و آموزشی و حرفه آموزی معلولان همه ساله با درنظر گرفتن نرخ تمام شده خدمات و تورم سالانه مشترکا توسط سازمان بهزيستی کشور و سازمان مديريت و برنامه ريزی کشور وزارت بازرگانی تهيه و قبل از خرداد ماه هر سال به تصويب هيات وزيران خواهد رسيد.
ماده 11. مرکز آمار ايران مکلف است در سرشماری های عمومی جمعيت کشور به نحوی برنامه ريزی نمايد که جمعيت افراد معلول به تفکيک نوع معلوليت آنها مشخص گردد.

ماده 12. سازمان صدا و سيمای جمهوری اسلامی ايران موظف است حداقل دو ساعت از برنامه های خود را در هر هفته در زمان مناسب به برنامه های سازمان بهزيستی کشور و آشنايی مردم با توانمنديهای معلولين اختصاص دهد.

ماده 13. سازمان بهزيستی کشور موظف است با ايجاد ساز و کار مناسب ، نسبت به قيموميت افراد معلول اقدام نمايد ، دادگاهها موظفند در نصب يا عزل قيم افراد معلول صرفا از طريق سازمان مذکور عمل و مبادرت به صدور حکم نمايند.

تبصره 1. سازمان بهزيستی کشور موظف است جهت دفاع از حقوق افراد معلول ، در محاکم قضايی وکيل تعيين نموده و به دادگاه مربوطه معرفی کند.

  تبصره 2. آيين نامه اجرايی اين ماده ظرف مدت سه ماه مشترکا توسط سازمان بهزيستی کشور و وزارت دادگستری تهيه و به تصويب هيات وزيران خواهد رسيد.

ماده 14. موديان مالياتی می توانند از طريق سازمان بهزيستی کشور و با نظارت آن جهت احداث مراکز توابخشی ، درمانی و حرفه آموزی و مسکن مورد نياز افراد معلول اقدام نمايند . گواهی هزينه موديان مالياتی در موارد فوق که به تاييد سازمان بهزيستی کشور رسيده باشد به عنوان هزينه قابل قبول ماليايت آنان تلقی می گردد.

تبصره . آيين نامه اجرايی اين ماده مشترکا توسط سازمان بهزيستی کشور و وزارت امور اقتصادی و دارايی ظرف مدت سه ماه پس از ابلاغ قانونی تهيه و به تصويب هيات وزيران خواهد رسيد.

ماده 15. روسای سازمانهای بهزيستی استانها مجازند در جلسات شورای برنامه ريزی و توسعه استان و گروه های کاری آن به عنوان عضو شرکت نمايند.

تبصره . به منظور کمک به اشتغال معلولان و مددجويان رئيس سازمان بهزيستی کشور مجاز است در جلسات شورای عالی اشتغال شرکت نمايد.

ماده 16. اعتبار مورد نياز اجرای اين قانون از محل منابع زير تامين می گردد:

1. محل اعتباراتی که دستگاهها و نهادها حسب وظايف قانونی در قوانين بودجه سالانه منظور می نمايند.
2. از محل اعتبارات هزينه ای و تملک سرمايه ای سازمان بهزيستی کشور که تاکنون از محل اعتبارات مذکور خدمات لازم را به معلولان ارايه می داده است.

  3. از محل وجوه واصله از اجرای طرح هدفمند کردن يارانه ها در کشور.

  4. از محل صرفه جويی در هزينه های دستگاه ها و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی که ميزان سالانه آن برای هر يک از دستگاه ها و شرکت ها و نهاد ها را هيأت وزيران مشخص می نمايد.

  تبصره 1. آيين نامه اجرايی اين ماده توسط سازمان بهزيستی کشور و سازمان مديريت و برنامه ريزی کشور تهيه و به تصويب هيات وزيران خواهد رسيد.

  تبصره 2. آن تعداد يا بخشی از مواد اين قانون که نياز به اعتبار جديدی داشته باشد مادامی که اعتبار لازم از محل منابع مذکور در اين ماده .تامين نگردد ، اجرا نخواهد شد.

:: گزارش - مصاحبه - مقاله اجتماعی : نتايج يک پژوهش درباره ازدواج موقت ::

 نتايج يک پژوهش درباره ازدواج موقت

يک پژوهشگر حوزه زنان با استنادبه نتايج مطالعات يک پژوهش در مورد وضعيت زنان در ازدواج موقت گفت: مدت اغلب ازدواجهای موقت بين يکساعت تا پنج ماه بوده و مشکلات اقتصادی مهمترين عامل تن دادن زنان به اين نوع از ازدواجهاست.
معصومه پريشی در گفتگو با خبرنگار مهر در مورد نتايج اين پژوهش که در گروه مطالعات زنان انجمن جامعه شناسی ايران ارائه شده است، ادامه داد: در اين مطالعه از روش تحقيق کيفی استفاده شده و براساس نظريه مبنايی و مصاحبه های عميق با زنانی که يا در عقد موقت بودند و يا تجربه ازدواج موقت را داشتند و حداقل زمان عقد موقت آنها يکساعت و حداکثر 99 ساله بود مراحل آن انجام شد.

کمک سازمانهای حمايتی در حد ضروريات زندگی است

وی با بيان اينکه اغلب زنانی که به ازدواج موقت درمی آمدند زنانی خانه دار بودند و هيچ منبع درآمدی نداشتند ادامه داد: تعدادی از اين زنان نيز تحت پوشش سازمانهای حمايتی مانند کميته امداد و بهزيستی بودند که از کمک اين سازمانها ناراضيند چرا که کمک آنها در حد ضروريات زندگی و خورد و خوراک است ولی اين زنان اغلب دارای مشکل مسکن بودند و هزينه گزافی بايد بابت اجاره خانه می دادند.

اين پژوهشگر با بيان اينکه اغلب اين زنان مسئوليت خانه را برعهده داشتند که يا تنها زندگی می کردند و يا دارای فرزند بودند ادامه داد: اغلب آنها سعی می کردند شغلی پيدا کنند ولی متاسفانه به دليل نداشتن تحصيلات کافی و يا مهارت شغلی ورودشان به بازار کار مشکل بود. از طرفی تعداد معدودی که دارای تحصيلات بالا بودند به دليل ساختار تبعيض جنسيتی سطح حاکم بر  جامعه برای ورود به بازار کار با مشکل مواجه می شدند و يا از درآمد پايينی برخوردار بودند.

وی با بيان اينکه اغلب زنانی که در ازدواج موقت بودند و يا تجربه آن را داشتند در کارهای خدماتی مانند پرستار سالمندان و ديگر مشغول بودند گفت: معمولا زنانی که سابقه ازدواج موقت داشتند پيشينه ای از آسيب خانواده در زندگی آنها بود و يا درگيريهای خانوادگی و طلاق داشتند.

اغلب زنان عليرغم ميل باطنی ازدواج موقت می کنند

پريشی تصريح کرد: اغلب اين زنان بعد از طلاق و يا فوت همسر تکيه گاه خود را از دست داده و دچار بحران بودند و به دليل مشکلات مالی سعی می کردند ازدواج کنند. چون شرايط ازدواج دائم برای اين زنان و به ويژه زنانی که دارای فرزند هستند فراهم نيست عليرغم ميل باطنی اقدام به ازدواج موقت می کردند.

وی گفت: بسياری از اين زنان می دانستند که بسياری از مردان توانايی مالی لازم را ندارند ولی با اندک وجهی که دريافت می کردند راضی بودند چون چاره ای جز اين کار نداشتند.

وی ادامه داد: اين زنان معتقد بودند اغلب مردان به دور از چشم همسر خود با دلايل مختلفی مانند سردمزاجی همسرانشان ازدواج موقت را انتخاب می کنند.

ازدواج موقت به شغل و منبع درآمد تبديل شده است

اين فعال حوزه زنان ادامه داد: بر اساس نتايج اين تحقيق مردان حاضر نيستند که ازدواجهای طولانی مدت را انتخاب کنند. اما اين سوال مطرح است که بعد از اين ازدواج کوتاه مدت زن بايد چه کار کند در حالی که طبق قوانين شرعی اين زنان بين 45 روز تا دو ماه بايد عده نگه دارند و ازدواج نکنند. متاسفانه اين گونه زنان بعد از يک ازدواج کوتاه خود دوباره به عقد مردی ديگری درمی آيند و ازدواج موقت به عنوان شغل و تجارت برای آنها درآمده است و بايد ديد آيا شرع با اين مسئله موافق است.

وی با بيان اين که اغلب زنان تامين نياز مالی را دليل ازدواج موقت خود ذکر کردند ادامه داد: تامين نيازهای مالی، عاطفی و جنسی در رده بندی قرار داشت و بيشتر زنان به تامين نيازهای عاطفی خود تاکيد می کردند. تعداد محدودی نياز به حمايت اجتماعی را دليل ازدواج موقت خود ذکر می کردند.

پريشی با اشاره به اين که تعدادی از نمونه های اين تحقيق ازدواجهای 99 ساله موقت که به ازدواج دائم شباهت دارد را تجربه کرده اند ادامه داد: در اين نوع ازدواج به دليل مدت طولانی و اينکه در اغلب موارد نياز مالی زنان تامين می شد زنان از ازدواج موقت خود راضی بودند. در کنار آنها زنانی بودند که مدت زمان ازدواجشان بيش از سه و چهار ماه بود  اما همواره نگران خاتمه آن و وابستگيهای عاطفی بودند.  

وی تصريح کرد: برخی زنانی که چندين بار ازدواج موقت کرده بودند اين نوع ازدواج برای آنها تبديل به شغل شده بود. اغلبشان عنوان می کردند که در ازدواجهای اول وابستگی به همسر داشتند اما تجربه به آنها ثابت کرد که از اين وابستگی آسيب می بينند. برای اين زنان در دفعات اولی که به ازدواج موقت مردی در می آمدند و يا مدت صيغه آنها زياد بود وابستگی عاطفی ايجاد می شد. نتايج اين مطالعه نشان داد که بين افزايش مدت ازدواج موقت با وابستگی ايجاد شده برای زنان رابطه مستقيمی وجود دارد.

تجربه افسردگی بعد از ازدواج موقت

اين پژوهشگر با بيان اينکه اغلب زنانی که به عقد موقت درمی آيند افسردگی را تجربه می کنند ادامه داد: اين زنان همواره هراس و احساس عذاب وجدان از اين که به ازدواج مرد متاهلی درآمده بودند و اينکه ازدواج موقت آنها ممکن است تاثيری منفی بر روی زندگی زناشويی اين مردان داشته باشد دارند.

وی در مورد رضايت اقتصادی زنان از ازدواج موقت خود گفت: رضايت اقتصادی اين زنان متفاوت بود. برخی که مهريه هايی بين 200 تا 600 هزار تومان دريافت می کردند رضايت اقتصادی بالايی داشتد ولی بعضی از همسران موقت اين زنان نه تنها مهريه شان را پرداخت نمی کردند بلکه در مواردی از آنها سوء استفاده مالی هم می کردند به طور نمونه پول قرض  کرده و يا از آنها باج می گرفتند.

پريشی در مورد ازدواجهای موقت يکساعت تا پنج ماه اظهار داشت: اغلب زنان مورد مطالعه در اين گروه قرار داشتند. رضايت زنان در اين ازدواجها متفاوت است. برای برخی از آنها نيازهای عاطفی و جنسی مطرح نبود و به دليل مدت کوتاه  ازدواج رابطه عاطفی برقرار نمی کردند و تنها نياز مالی دليل ازدواجشان بود. از طرفی با نگرانی بيشتری مواجه بودند چرا که مدت زمان ازدواج آنها کمتر بود.

اين فعال حوزه زنان در مورد نگرش اين زنان به ازدواج موقت گفت: دراين مورد زنان به دو گروه تقسيم می شوند.گروه موافق که نگرش مثبت داشتند و گروهی که نگرش آنها منفی بود. جالب است آنهايی که نگرش مثبت داشتند اين نوع ازدواج را برای زنان بهتر می دانستند و می گفتند که در جامعه ای که حقوق زن رعايت نمی شود و زنان در دادگاهها برای طلاق سالها معطل می شوند و حق به آنها داده نمی شود، اين ازدواج بهتر است چرا که شرايط فسخ آسان دارد و زنان در آن آزادی عمل دارند.

وی با بيان اينکه برخی ديگر نگرش منفی به ازدواج موقت داشتند گفت: اين زنان عنوان می کردند که قلبا از اين نوع ازدواج رضايت ندارند. آنها دلايل مخالفت خود را اين گونه ذکر می کردند که از کلمه صيغه بودن متنفر هستند چرا که واکنش منفی در جامعه دارد و همچنين از آسيب رساندن به زندگی مردان متاهل احساس گناه می کردند.

مشکل اقتصادی دليل گرايش زنان به ازدواج موقت

پريشی ادامه داد: نتايج اين مطالعه نشان داد مشکلات اقتصادی دليل تن دادن زنان به اين نوع ازدواج است و اگر فشار اقتصادی نبود ازدواج موقت زنان نيز با عشق و علاقه بود و نه از روی اجبار، آنها به دليل نيازهای اقتصادی مجبور می شوند با اجبار و اکراه ازدواج کنند.

وی در مورد وضعيت سلامت زنانی که ازدواج موقت را تجربه می کنند به مهر  گفت: در کشور ما آموزش جنسی بسيار محدود است که پيامدهای منفی را به ويژه برای اين زنان دارد. وزارت بهداشت آموزشهايی برای ازدواج دائم پيش بينی کرده ولی چون ازدواج موقت به صورت پنهانی است افراد تحت اين آموزشها قرار نمی گيرند از طرفی اين گروه زنان از لحاظ تحصيلات در سطح بالايی قرار ندارند که اطلاع لازم را در اين زمينه داشته باشند.

پريشی تاکيد کرد: اين زنان تنها از راههای پيشگيری از بارداری استفاده می کردند و اطلاع کافی از بيماريهای مقاربتی نداشتند و وقتی از آنها سئوال می شد که چگونه به سلامت مردی برای ازدواج موقت اعتماد می کنيد پاسخ می دادند که فلانی را فلان آشنا معرفی کرده است. او فرد بدی را معرفی نمی کند.

اين پژوهشگر تصريح کرد: تنها تعداد محدودی از اين زنان بودند که اطلاعی از بيماريهايی مانند ايدز و هپاتيت داشتند و به راحتی به شريک جنسی خود اعتماد می کردند.

اعتقادات مذهبی دليل ازدواج موقت نيست

وی در مورد اين که پيش از اين مطالعه گمان می شد که افراد مذهبی تمايل بيشتری به اين نوع ازدواج داشته باشند گفت: نتايج اين پژوهش نشان داد که هيچکدام از دو گروه زنان معتقد و کمتر معتقد ، دلايل ازدواجشان را تاثير مذهب اعلام نکرده اند
 

  
تسهيلات مطلب
ساير مطالب اين بخش ساير مطالب اين بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


كد امنيتي را در كادر بنويسيد >
::
دفعات مشاهده: 228 بار   |   دفعات چاپ: 66 بار   |   دفعات ارسال به ديگران: 28 بار   |   0 نظر
اولين سايت مددكاري اجتماعي ايران http://www.socialworkeriran.com
Static site map - Persian site map - English site map - Created in 0.09 seconds with 677 queries by AWT YEKTAWEB 2.0.6.5