[صفحه اصلي ]    
اولين سايت مددكاري اجتماعي ايران awt-yekta http://www.socialworkeriran.com
بخش‌هاي اصلي
درباره پايگاه::
اخبار و رويدادها::
مقالات::
پيوندها::
قوانين::
::
جستجو در پايگاه

جستجوي پيشرفته
دريافت اطلاعات پايگاه
نشاني پست الكترونيك خود را براي دريافت اطلاعات و اخبار پايگاه، در كادر زير وارد كنيد.
آخرين مطالب بخش
:: شهريه هايی که از جيب معلولان می رود
:: فشار گرانی سکه روی دوش بدهکاران مهريه
:: 0 7درصد بازنشستگان زير خط فقر هستند
:: لايحه جديد فرزند خواندگی کودکان بی‌سرپرست را به خانه‌ها می‌برد
:: ارايه خدمت به معلولان در حد مطلوب نيست
:: 55 درصد هزينه‌های درمان را مردم پرداخت می‌کنند
:: جزئيات برنامه های مربوط به آسيبهای اجتماعی وزارت کار، تعاون و رفاه
:: سوءاستفاده از عنوان مددکار اجتماعی
:: فرار از خانه؛ يک معلول و هزاران علت
:: نمايشگاه \"کودکان کار\" در فرهنگسرای اميد برگزار می شود
:: يلدا با طعم پايين شهر/ پسته های آنجا خندان نيست
:: دوره بيکاری متقاضيان کار جزو سابقه خدمت محسوب می‌شود
:: بيکاران معلول با 16 سال سابقه پرداخت حق بيمه بازنشسته می‌شوند
:: گلايه از پرداخت نشدن حق بيمه سهم کارفرمای معلولان در 9 ماه گذشته
:: بلاتکليفی 130بی خانمان مبتلا به ايدز/کميته امداد از کارتن خوابها ضامن می‌خواهد
:: اعتياد به ترامادول شديدتر از اعتياد به مواد تزريقی است
:: مرگ ۲۱۶۹ معتاد از فروردين تا مهرماه ۹۰
:: شيشه؛ توهم صعود يا واقعيت سقوط
:: عوامل اخلاقی مؤثر در کاهش تصادفات/ درون ماشين بداخلاق می‌شويم!
:: اميدهايی که در پس قانون جامع حمايت از حقوق معلولان رنگ باخته‌اند...
:: فراخون بان کی‌مون برای تلاش مشترک دولت‌ها و معلولان به منظور دستيابی به توسعه پايدار
:: درخواست کودکان بی سرپرست از وزير دادگستری
:: بلاتکليفی قانون جامع حمايت از معلولان از سال 83 تاکنون
:: 20 سال آينده نيز سالی يک ميليون مبتلای جديد HIV خواهيم داشت
مفاد قانون جامع معلولين

ماده1. دولت موظف است زمينه های لازم را برای تأمين حقوق معلولان، فراهم وحمايت های لازم را از آنها به عمل آورد.

 تبصره. معلول در اين قانون به افرادی اطلاق ميگردد که به تشخيص کميسيون پزشکی سازمان بهزيستی براثر ضايعه جسمی، ذهنی،روانی يا توأم ، اختلال مستمر در سلامت و کارايی عمومی وی ايجاد گردد. به طوری که موجب کاهش استقلال فرد در زمينه های اجتماعی و اقتصادی شود.

ماده 2. کليه وزارتخانه ها، سازمانها وموسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی موظفند در طراحی، توليد و احداث ساختمانها و اماکن عمومی و معابر و وسايل خدماتی به نحوی عمل نمايند که امکان دسترسی و بهره مندی از آنها برای معلولان همچون افراد عادی فراهم گردد.

تبصره1. وزارتخانه ها ، سازمانها و موسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی موظفند جهت دسترسی و بهره مندی معلولان ، ساختمانها و اماکن عمومی ، ورزشی ، تفريحی ، معابر و وسايل خدماتی موجود را در چهارچوب بودجه های مصوب سالانه خود مناسب سازی نمايند.
تبصره 2. شهرداريها موظفند از صدور پروانه احداث و پايان کار برای آن تعداد از ساختمانها و امکان عمومی و معابری که استانداردهای تخصصی مربوط به معلولان را رعايت نکرده باشند خودداری نمايند.
تبصره 3 . سازمان بهزيستی کشور مجاز است بر امر مناسب سازی ساختمانها و اماکن دولتی و عمومی دستگاه های مذکور در ماده فوق نظارت و گزارشات اقدامات آنها را درخواست نمايد.
تبصره 4 . آيين نامه اجرايی ماده فوق ظرف سه ماه مشترکا توسط وزارت مسکن و شهرسازی ، سازمان بهزيستی کشور و سازمان مديريت و برنامه ريزی کشور تهيه و به تصويب هيأت وزيران خواهد رسيد.
ماده 3. سازمان بهزيستی کشور موظف است در چارچوب اعتبارات مصوب در قوانين بودجه سالانه اقدامات ذيل را به عمل آورد:

    الف . تامين خدمات توانبخشی ، حمايتی ، آموزشی و حرفه آموزی موردنياز معلولان با مشارکت خانواده های معلولان و همکاری بخش غيردولتی (خصوصی ، تعاونی ، خيريه) و پرداخت يارانه (کمک هزينه ) به مراکز غيردولتی و خانواده ها .

  ب. گسترش مراکز خاص نگهداری ، آموزشی و توانبخشی معلولان واجد شرايط (معلولان نيازمند ، معلولان بی سرپرست ، معلولان مجهول الهويه ، معلولان با ناهنجاريهای رفتاری) با همکاری بخش غير دولتی و پرداخت تسهيلات اعتباری و يارانه (کمک هزينه) به آنها.

  ج. تامين و تحويل وسايل کمک توانبخشی موردنياز افراد معلول .

  د. گسترش کارگاه های آموزشی ، حمايتی و توليدی معلولان و ارايه خدمات توانبخشی حرفه ای به معلولان جهت توانمندسازی آنان.

  تبصره . کارگاه های آموزشی ، حمايتی و توليدی معلولان موضوع ماده فوق از شمول قانون کار مصوب 29/8/1369مستثنی خواهد بود.

ماده 4- معلولان می توانند در استفاده از امکانات ورزشی ، تفريحی ، فرهنگی و وسايل حمل و نقل دولتی (مترو ، هواپيما ، قطار) از تسهيلات نيمه بها بهره مند گردند.

تبصره . وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ، سازمان تربيت بدنی و شهرداريها موظفتند کتابخانه ، اماکن ورزشی ، پارک و امکان تفريحی خود را به نحوی احداث و تجهيز نمايند که امکان بهره مندی معلولان فراهم گردد.
ماده 5. افراد تحت سرپرستی معلولان با معرفی سازمان بهزيستی کشور تحت پوشش بيمه خدمات درمانی و معلولان تحت پوشش بيمه خدمات درمانی و بيمه مکمل درمانی قرار می گيرند.

ماده 6. يکی از فرزندان اوليايی که خود ناتوان و معلول بوده (هر دو يا يکی از آنها معلول باشد) و يا حداقل دو نفر از فرزندان آنها ناتوان و معلول باشد از انجام خدمت وظيفه عمومی معاف می گردد.

تبصره . همسرانی که زن ناتوان و معلول خود را سرپرستی می نمايند مادامی که سرپرستی همسر ناتوان و معلول را برعهده داشته باشند از انجام خدمت وظيفه عمومی معاف می گردند.

ماده 7. دولت موظف است جهت ايجاد فرصت های شغلی برای افراد معلول تسهيلات ذيل را فراهم نمايد:
الف. اختصاص حداقل سه درصد از مجوزهای استخدامی (رسمی ، پيمانی ، کارگری) دستگاه های دولتی و عمومی اعم از وزارتخانه ها ، شرکتها و موسسات ، شرکتها ، نهادهای عمومی و انقلابی و ديگر دستگاه هايی که از بودجه عمومی کشور استفاده می نمايند به افراد معلول واجد شرايط .

  ب. تامين حق بيمه سهم کارفرما توسط سازمان بهزيستی کشور و پرداخت آن به کارفرمايانی که افراد معلول را به کار می گيرند .

  ج. پرداخت تسهيلات اعتباری به واحدهای توليدی ، خدماتی ، عمرانی و صنفی و کارگاه های توليدی حمايتی در مقابل اشتغال افراد معلول به ميزانی که در قوانين بودجه سالانه مشخص می گردد .
د. پرداخت تسهيلات اعتباری خوداشتغالی (وجوه اداره شده) به افراد معلول به ميزانی که در قوانين بودجه سالانه مشخص می گردد.

  ه . پرداخت تسهيلات اعتباری (وجوه اداره شده) جهت احداث واحدهای توليدی و خدماتی اشتغالزا به شرکتها و موسساتی که بيش از شصت درصد سهام و سرمايه آنها متعلق به افراد معلول است.
و. اختصاص حداقل شصت درصد از پستهای سازمانی تلفنچی (اپراتور تلفن) دستگاه ها ، شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی به افراد نابينا و کم بينا و معلولان جسمی ، حرکتی .

  ز. اختصاص حداقل شصت درصد از پست های سازمانی متصدی دفتری و ماشين نويسی دستگاه ها ، شرکتها و نهادهای عمومی به معلولين جسمی ، حرکتی.

تبصره 1. کليه وزارتخانه ها ، سازمانها ، موسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی مجازند تا سقف مجوزهای استخدامی سالانه خود ، افراد نابينا و ناشنوا و معلولين ضايعات نخاعی واجد شرايط را رأسا به صورت موردی و بدون برگزاری آزمون استخدامی به کار گيرند.

  تبصره 2. سازمان مديريت و برنامه ريزی کشور موظف است سه درصد از مجوزهای استخدامی سالانه وزارتخانه ها ، سازمانها ، موسسات دولتی ، شرکتها و نهادهای عمومی و انقلابی را کسر و در اختيار سازمان بهزيستی کشور قرار دهد تا نسبت به برگزاری آزمون استخدامی اختصاصی برای معلولين واجد شرايط با همکاری سازمان مديريت و برنامه ريزی کشور اقدام و معلولين واجد شرايط پذيرفته شده را حسب مورد به دستگاه مربوطه معرفی نمايد.

  تبصره 3. سازمان بهزيستی کشور مجاز است در قالب اعتبارات مصوب خود ، صندوق فرصت های شغلی معلولان و مددجويان بهزيستی را ايجاد و اساسنامه آن را به تصويب هيات وزيران برساند.

  تبصره 4. سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور موظف است آموزش های لازم فنی و حرفه ای را متناسب با بازار کار برای معلولان به صورت رايگان و تلفيقی تامين نمايد.

ماده 8. معلولان نيازمند واجد شرايط در سنين مختلف می توانند با معرفی سازمان بهزيستی کشور از آموزش رايگان در واحدهای آموزشی تابعه وزارتخانه های آموزش و پرورش ، علوم ، تحقيقات و فناوری ، بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی و ديگر دستگاه های دولتی و نيز دانشگاه آزاد اسلامی ، بهره مند گردند.
تبصره . آيين نامه اجرايی اين ماده مشترکاً توسط سازمان بهزيستی کشور و وزارتخانه های مذکور و دانشگاه آزاد اسلامی ظرف مدت دو ماه پس از ابلاغ اين قانون تهيه و به تصويب هيات وزيران خواهد رسيد.
ماده 9. وزرات مسکن و شهرسازی ، بانک مسکن و بنياد مسکن انقلاب اسلامی موظفند حداقل ده درصد از واحدهای مسکونی احداثی استيجاری و ارزان قيمت خود را به معلولان نيازمند فاقد مسکن اختصاص داده و با معرفی سازمان بهزيستی کشور در اختيار آنان قرار دهند.

تبصره 1. سيستم بانکی کشور مکلف است ، تسهيلات اعتباری يارانه دار مورد نياز احداث و خريد مسکن معلولان را تأمين کند و به معلولان يا تعاونی های آنها و يا موسسات خيريه ای که برای معلولان مسکن احداث می نمايند پرداخت کند.

  تبصره 2. سازمان ملی زمين و مسکن موظف است زمين مورد نياز احداث واحدهای مسکونی افراد معلول فاقد مسکن را به نرخ کارشناسی تهيه و در اختيار افراد مذکور يا تعاونی ها و موسسات خيريه ای که برای آنان مسکن احداث می نمايند قرار دهد.

  تبصره 3. معلولان از پرداخت هزينه های صدور پروانه ساختمانی ، آماده سازی زمين و عوارض نوسازی معاف می گردند.

  تبصره 4. سازمان بهزيستی کشور موظف است در قالب اعتبارات مصوب خود در قوانين بودجه سالانه و کمکهای يارانه ای اشخاص حقيقی و حقوقی نسبت به احداث واحدهای مسکونی برای معلولان و مددجويان اقدام و مالکيت يا بهره برداری آنها را مطابق آيين نامه ای که سازمان بهزيستی کشور با همکاری وزارت مسکن و شهرسازی و سازمان مديريت و برنامه ريزی کشور تهيه و به تصويب هيات وزيران می رسد به معلولان و مدد جويان واحد شرايط واگذار نمايد.

ماده 10. ميزان کمک هزينه (يارانه) پرداختی سازمان بهزيستی کشور به مراکز غيردولتی (روزانه و شبانه روزی) بابت نگهداری ، خدمات توانبخشی و آموزشی و حرفه آموزی معلولان همه ساله با درنظر گرفتن نرخ تمام شده خدمات و تورم سالانه مشترکا توسط سازمان بهزيستی کشور و سازمان مديريت و برنامه ريزی کشور وزارت بازرگانی تهيه و قبل از خرداد ماه هر سال به تصويب هيات وزيران خواهد رسيد.
ماده 11. مرکز آمار ايران مکلف است در سرشماری های عمومی جمعيت کشور به نحوی برنامه ريزی نمايد که جمعيت افراد معلول به تفکيک نوع معلوليت آنها مشخص گردد.

ماده 12. سازمان صدا و سيمای جمهوری اسلامی ايران موظف است حداقل دو ساعت از برنامه های خود را در هر هفته در زمان مناسب به برنامه های سازمان بهزيستی کشور و آشنايی مردم با توانمنديهای معلولين اختصاص دهد.

ماده 13. سازمان بهزيستی کشور موظف است با ايجاد ساز و کار مناسب ، نسبت به قيموميت افراد معلول اقدام نمايد ، دادگاهها موظفند در نصب يا عزل قيم افراد معلول صرفا از طريق سازمان مذکور عمل و مبادرت به صدور حکم نمايند.

تبصره 1. سازمان بهزيستی کشور موظف است جهت دفاع از حقوق افراد معلول ، در محاکم قضايی وکيل تعيين نموده و به دادگاه مربوطه معرفی کند.

  تبصره 2. آيين نامه اجرايی اين ماده ظرف مدت سه ماه مشترکا توسط سازمان بهزيستی کشور و وزارت دادگستری تهيه و به تصويب هيات وزيران خواهد رسيد.

ماده 14. موديان مالياتی می توانند از طريق سازمان بهزيستی کشور و با نظارت آن جهت احداث مراکز توابخشی ، درمانی و حرفه آموزی و مسکن مورد نياز افراد معلول اقدام نمايند . گواهی هزينه موديان مالياتی در موارد فوق که به تاييد سازمان بهزيستی کشور رسيده باشد به عنوان هزينه قابل قبول ماليايت آنان تلقی می گردد.

تبصره . آيين نامه اجرايی اين ماده مشترکا توسط سازمان بهزيستی کشور و وزارت امور اقتصادی و دارايی ظرف مدت سه ماه پس از ابلاغ قانونی تهيه و به تصويب هيات وزيران خواهد رسيد.

ماده 15. روسای سازمانهای بهزيستی استانها مجازند در جلسات شورای برنامه ريزی و توسعه استان و گروه های کاری آن به عنوان عضو شرکت نمايند.

تبصره . به منظور کمک به اشتغال معلولان و مددجويان رئيس سازمان بهزيستی کشور مجاز است در جلسات شورای عالی اشتغال شرکت نمايد.

ماده 16. اعتبار مورد نياز اجرای اين قانون از محل منابع زير تامين می گردد:

1. محل اعتباراتی که دستگاهها و نهادها حسب وظايف قانونی در قوانين بودجه سالانه منظور می نمايند.
2. از محل اعتبارات هزينه ای و تملک سرمايه ای سازمان بهزيستی کشور که تاکنون از محل اعتبارات مذکور خدمات لازم را به معلولان ارايه می داده است.

  3. از محل وجوه واصله از اجرای طرح هدفمند کردن يارانه ها در کشور.

  4. از محل صرفه جويی در هزينه های دستگاه ها و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی که ميزان سالانه آن برای هر يک از دستگاه ها و شرکت ها و نهاد ها را هيأت وزيران مشخص می نمايد.

  تبصره 1. آيين نامه اجرايی اين ماده توسط سازمان بهزيستی کشور و سازمان مديريت و برنامه ريزی کشور تهيه و به تصويب هيات وزيران خواهد رسيد.

  تبصره 2. آن تعداد يا بخشی از مواد اين قانون که نياز به اعتبار جديدی داشته باشد مادامی که اعتبار لازم از محل منابع مذکور در اين ماده .تامين نگردد ، اجرا نخواهد شد.

:: گزارش - مصاحبه - مقاله اجتماعی : شهروندان خوش‌بين ::

 شهروندان خوش‌بين 

 زهرا رفيعی:
آدميزاد با اميد زنده است. آدم‌های اميدوارتر از حد نرمال جامعه، برای اين آينده در مرحله اول، آرزو و بعد برنامه‌ريزی می‌کنند.
 آرزوهای اين آدم‌‌ها مربوط به خوشبختی خود و خانواده، سلامتی، خريد مسکن، بهبود وضعيت اقتصادی، پيدا کردن شغل و... می‌شود. در تحقيقی که توسط مرکز ملی مطالعات و سنجش افکار عمومی انجام شده است وضعيت اميد به آينده در بين شهروندان تهرانی مورد بررسی قرار گرفته است.

در اين تحقيق از 463 زن و 280 مرد ساکن در مناطق 22گانه سؤالاتی در مورد چشم‌اندازشان راجع به آينده و ميزان تأثيرگذاری‌شان در آن و همچنين اهداف هنری، ورزشی و تحصيلی‌شان پرسيده شده است.در ميان پاسخگويان اين تحقيق 69درصد متولد تهران وجود دارد. سايرين نيز با ميانگين 5/22 سال سکونت به سؤالات پاسخ داده‌اند. 7/43 درصد آنها شاغل و 1/43 درصد خانه‌دار بودند.

در تحقيق وضعيت اميد به آينده در بين شهروندان تهرانی برای سنجش ميزان سرزندگی و احساس اميد از مقياس حيات اجتماعی شوسلر استفاده شد.

براساس نتايج تحقيق، 58درصد پاسخگويان از پيشامدها و روند زندگی‌شان راضی هستند. 3/54درصد آنها نيز احساس می‌کنند زندگی‌شان سال به‌سال بهتر می‌شود. 5/42درصد آينده روشنی را برای جامعه پيش‌بينی می‌کنند. 3/76درصد نسبت به آينده خانواده‌شان خوش‌بين هستند.

67 درصد پاسخگويان از توانايی روحی خود در مقابله با مشکلات، ارزيابی مثبتی داشته‌اند. 1/40درصد پاسخگويان اظهار کرده‌اند که بی‌حوصله نيستند، هرچند 6/54درصد پاسخگويان اذعان داشته‌اند، بيشتر وقت‌ها بدون آنکه دليلی داشته باشد، نگران هستند. 9/51درصد پاسخگويان زندگی‌شان را پربار و مفيد می‌دانند. نزديک به نيمی از پاسخگويان يعنی 2/48درصد، از توان خود در رويارويی با مشکلات  ارزيابی مثبتی داشته‌اند. اکثريت پاسخگويان يعنی 1/67درصد، به آينده خود اميدوار هستند.

هرچه سطح تحصيلات پاسخگويان بالاتر است، اميد به آينده و احساس سرزندگی (متغيرهای شاخص ويژگی‌های شخصيتی) در آنها بيشتر است. هر چه ميزان درآمد پاسخگويان بيشتر است اميد به آينده و احساس سرزندگی نيز در آنها بيشتر است. 8/49درصد پاسخگويان اظهار داشته‌اند در مقايسه با هم‌رده‌هايشان موفق‌تر و کاملاً موفق‌ترند، درحالی که 5/15درصد اظهار داشته‌اند ناموفق‌تر و کاملاً ناموفق‌تر هستند. پاسخگويانی که تحصيلات بالاتر و درآمد بيشتری دارند، خود را در مقايسه با هم‌رده‌هايشان موفق‌تر ارزيابی کرده‌اند.

اهداف کلی

آرزوها و اهداف بيان‌شده از جانب پاسخگويان نشان می‌دهد، موفقيت و خوشبختی فرزندان و آينده روشن آنها با فراوانی 6/11درصد، سلامتی خود و خانواده با فراوانی 5/11درصد، خريد مسکن و حل مشکل مسکن با فراوانی 10درصد، بهبود وضع اقتصادی، درآمد بالا و رفاه خود و خانواده با فراوانی 5/9درصد، پيدا کردن شغل مناسب با فراوانی 1/7درصد و موفقيت و خوشبختی خود با فراوانی 3/5درصد، در صدر آرزوها و اهداف مطرح‌شده است.

از نشانه‌های عدم‌اميد به زندگی، عدم‌برنامه‌ريزی و نداشتن نقشه برای 10سال آينده است  اما براساس اين تحقيق 7/53درصد پاسخگويان اظهار کرده‌اند زياد و خيلی زياد برای آينده‌شان برنامه دارند.

2/39درصد پاسخگويان نيز امکان رسيدن به اهدافشان را در آينده زياد و خيلی زياد و 6/18درصد کم و خيلی کم اظهار کرده‌اند.

بسياری بر اين عقيده‌اند که وجود اميد در جامعه به برنامه‌ريزی‌ها و قوانين موجود در سطح کلان جامعه بستگی دارد  اما 7/43درصد پاسخگويان اذعان دارند که خودشان بيشترين نقش را در تحقق اهدافشان دارند، 1/33درصد نيز نقش خانواده و 1/22درصد نقش مسئولان را در تحقق اهدافشان مؤثرتر می‌دانند.

در اين تحقيق در مورد برنامه‌های شهروندان تهرانی برای تحصيل و ورزش و انجام امور هنری نيز سؤالاتی پرسيده شده است که براساس آن 4/45درصد پاسخگويان قصد ادامه تحصيل دارند. 5/60درصد پاسخگويانی که در آينده قصد ادامه تحصيل دارند، نسبت به موفقيت درسی خود اميدوار هستند. 7/47درصد پاسخگويان قصد دارند در آينده مهارت يا هنری را آموزش ببينند يا اگر به آن مشغول هستند، آن را ارتقا دهند.

6/56درصد پاسخگويانی که تمايل دارند در آينده هنر يا مهارتی را کسب کنند يا ارتقا دهند، زياد و خيلی زياد به موفقيت خود در اين زمينه خوش‌بين هستند. 4/56درصد پاسخگويان قصد پرداختن به ورزش  يا اگر ورزشکارند، قصد ادامه آن را دارند.2/53درصد پاسخگويانی که طالب ورزش هستند، نسبت به موفقيت خود در اين زمينه ابراز اميدواری کرده‌اند.

از بررسی روابط بين متغيرها مشخص شد که هر چه سن پاسخگويان بيشتر است، اميد به موفقيت تحصيلی‌شان کمتر است، ولی هرچه سطح تحصيلات بالاتر و ميزان درآمد بيشتر است و همچنين هرچه نسبت به آينده مثبت انديش‌ترند، به موفقيت تحصيلی‌شان در آينده بيشتر اميدوارند.

اميد به موفقيت تحصيلی در ميان مردان بيشتر از زنان است به‌طوری که 2/54درصد زنانی که قصد ادامه تحصيل دارند، زياد و خيلی زياد به موفقيت تحصيلی خود در آينده اميدوارند، در حالی که اين نسبت در مردان 8/69درصد است.

ارزيابی شرايط شغلی

مقايسه ميانگين‌های ميزان رضايت پاسخگويان شاغل از شرايط شغلی‌شان نشان داد، پاسخگويان شاغل، از روابط با همکاران و منزلت اجتماعی شغل‌شان بيشتر از موارد ديگر رضايت دارند، در مقابل از درآمد و مزايای شغلی و نيز از امنيت شغلی‌شان کمتر از موارد ديگر ابراز رضايت کرده‌اند.

با مقايسه ميانگين‌های رتبه‌ای متغيرهايی که ميزان اميد پاسخگويان شاغل به بهبود شرايط شغلی‌شان را می‌سنجند مشخص شد، پاسخگويان بيشتر از موارد ديگر نسبت به بهبود روابط با همکاران و همچنين منزلت اجتماعی شغل‌شان در آينده خوش‌بين هستند. همچنين احساس امنيت شغلی، امکانات رفاهی محل کار، درآمد و مزايای شغلی مواردی هستند که پاسخگويان شاغل اميد کمتری به بهبود آنها در آينده دارند.

بررسی روابط بين اين متغيرها نشان داد که با افزايش سطح تحصيلات، ميزان اميد به بهبود روابط با همکاران، منزلت شغلی، امکانات فيزيکی محل کار، امکانات رفاهی محل کار و در مجموع شاخص اميد به بهبود شرايط شغلی افزايش می‌يابد. با افزايش درآمد، اميد به بهبود شرايط شغلی نيز افزايش می‌يابد.

هرچه احساس سرزندگی و اميد به زندگی در افراد بيشتر باشد، اميد بيشتری به بهتر شدن شرايط شغلی‌شان در آينده دارند.

نتايج پرسش از 133پاسخگوی دانش‌آموز، دانشجو، سرباز و بيکار در جست‌وجوی کار اين تحقيق، در پاسخ به اين سؤال که «آيا اميدواريد در آينده يک شغل مناسب پيدا کنيد؟» نشان داد: 3/33درصد زياد و خيلی زياد، 5/36درصد در حد متوسط و 7/27درصد کم و خيلی کم به يافتن يک شغل مناسب در آينده اميدوارند.

از بين متغيرهای فردی، تنها ويژگی‌های شخصيتی با ميزان اميد به يافتن شغل مناسب رابطه مستقيم و معنی‌دار نشان داد، يعنی هرچه اميد به آينده و احساس سرزندگی در پاسخگويان بيشتر است، اميد بيشتری به يافتن شغل مناسب دارند. پاسخگويان غيرشاغل با جنس، سن، تحصيلات و درآمد خانوار متفاوت نگرش تقريبا يکسانی به آينده شغلی‌شان دارند.

ارزيابی روابط خانوادگی‌

با مقايسه ميانگين‌های رتبه‌ای ابعاد رضايت از روابط خانوادگی مشاهده می‌شود  پاسخگويان در همه موارد (همدلی و همکاری اعضای خانواده، احترام اعضای خانواده به يکديگر، اعتماد اعضای خانواده به يکديگر و زندگی خانوادگی به‌طور کلی) ارزيابی مثبتی از روابط خانوادگی‌شان داشته‌اند، هرچند اعتماد اعضای خانواده به يکديگر بيشتر از ابعاد ديگر مورد رضايت پاسخگويان است.

پاسخگويان اميد زيادی به بهبود روابط اعضای خانواده به يکديگر در همه ابعاد مطرح شده دارند، هرچند نسبت به بهبود روند اعتماد اعضای خانواده به يکديگر خوش‌بين‌تر از ابعاد ديگر هستند.
 

  
تسهيلات مطلب
ساير مطالب اين بخش ساير مطالب اين بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


كد امنيتي را در كادر بنويسيد >
::
دفعات مشاهده: 424 بار   |   دفعات چاپ: 111 بار   |   دفعات ارسال به ديگران: 29 بار   |   0 نظر
اولين سايت مددكاري اجتماعي ايران http://www.socialworkeriran.com
Static site map - Persian site map - English site map - Created in 0.091 seconds with 680 queries by AWT YEKTAWEB 2.0.6.5