[صفحه اصلي ]    
اولين سايت مددكاري اجتماعي ايران awt-yekta http://www.socialworkeriran.com
بخش‌هاي اصلي
درباره پايگاه::
اخبار و رويدادها::
مقالات::
پيوندها::
قوانين::
::
جستجو در پايگاه

جستجوي پيشرفته
دريافت اطلاعات پايگاه
نشاني پست الكترونيك خود را براي دريافت اطلاعات و اخبار پايگاه، در كادر زير وارد كنيد.
آخرين مطالب بخش
:: شهريه هايی که از جيب معلولان می رود
:: فشار گرانی سکه روی دوش بدهکاران مهريه
:: 0 7درصد بازنشستگان زير خط فقر هستند
:: لايحه جديد فرزند خواندگی کودکان بی‌سرپرست را به خانه‌ها می‌برد
:: ارايه خدمت به معلولان در حد مطلوب نيست
:: 55 درصد هزينه‌های درمان را مردم پرداخت می‌کنند
:: جزئيات برنامه های مربوط به آسيبهای اجتماعی وزارت کار، تعاون و رفاه
:: سوءاستفاده از عنوان مددکار اجتماعی
:: فرار از خانه؛ يک معلول و هزاران علت
:: نمايشگاه \"کودکان کار\" در فرهنگسرای اميد برگزار می شود
:: يلدا با طعم پايين شهر/ پسته های آنجا خندان نيست
:: دوره بيکاری متقاضيان کار جزو سابقه خدمت محسوب می‌شود
:: بيکاران معلول با 16 سال سابقه پرداخت حق بيمه بازنشسته می‌شوند
:: گلايه از پرداخت نشدن حق بيمه سهم کارفرمای معلولان در 9 ماه گذشته
:: بلاتکليفی 130بی خانمان مبتلا به ايدز/کميته امداد از کارتن خوابها ضامن می‌خواهد
:: اعتياد به ترامادول شديدتر از اعتياد به مواد تزريقی است
:: مرگ ۲۱۶۹ معتاد از فروردين تا مهرماه ۹۰
:: شيشه؛ توهم صعود يا واقعيت سقوط
:: عوامل اخلاقی مؤثر در کاهش تصادفات/ درون ماشين بداخلاق می‌شويم!
:: اميدهايی که در پس قانون جامع حمايت از حقوق معلولان رنگ باخته‌اند...
:: فراخون بان کی‌مون برای تلاش مشترک دولت‌ها و معلولان به منظور دستيابی به توسعه پايدار
:: درخواست کودکان بی سرپرست از وزير دادگستری
:: بلاتکليفی قانون جامع حمايت از معلولان از سال 83 تاکنون
:: 20 سال آينده نيز سالی يک ميليون مبتلای جديد HIV خواهيم داشت
مفاد قانون جامع معلولين

ماده1. دولت موظف است زمينه های لازم را برای تأمين حقوق معلولان، فراهم وحمايت های لازم را از آنها به عمل آورد.

 تبصره. معلول در اين قانون به افرادی اطلاق ميگردد که به تشخيص کميسيون پزشکی سازمان بهزيستی براثر ضايعه جسمی، ذهنی،روانی يا توأم ، اختلال مستمر در سلامت و کارايی عمومی وی ايجاد گردد. به طوری که موجب کاهش استقلال فرد در زمينه های اجتماعی و اقتصادی شود.

ماده 2. کليه وزارتخانه ها، سازمانها وموسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی موظفند در طراحی، توليد و احداث ساختمانها و اماکن عمومی و معابر و وسايل خدماتی به نحوی عمل نمايند که امکان دسترسی و بهره مندی از آنها برای معلولان همچون افراد عادی فراهم گردد.

تبصره1. وزارتخانه ها ، سازمانها و موسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی موظفند جهت دسترسی و بهره مندی معلولان ، ساختمانها و اماکن عمومی ، ورزشی ، تفريحی ، معابر و وسايل خدماتی موجود را در چهارچوب بودجه های مصوب سالانه خود مناسب سازی نمايند.
تبصره 2. شهرداريها موظفند از صدور پروانه احداث و پايان کار برای آن تعداد از ساختمانها و امکان عمومی و معابری که استانداردهای تخصصی مربوط به معلولان را رعايت نکرده باشند خودداری نمايند.
تبصره 3 . سازمان بهزيستی کشور مجاز است بر امر مناسب سازی ساختمانها و اماکن دولتی و عمومی دستگاه های مذکور در ماده فوق نظارت و گزارشات اقدامات آنها را درخواست نمايد.
تبصره 4 . آيين نامه اجرايی ماده فوق ظرف سه ماه مشترکا توسط وزارت مسکن و شهرسازی ، سازمان بهزيستی کشور و سازمان مديريت و برنامه ريزی کشور تهيه و به تصويب هيأت وزيران خواهد رسيد.
ماده 3. سازمان بهزيستی کشور موظف است در چارچوب اعتبارات مصوب در قوانين بودجه سالانه اقدامات ذيل را به عمل آورد:

    الف . تامين خدمات توانبخشی ، حمايتی ، آموزشی و حرفه آموزی موردنياز معلولان با مشارکت خانواده های معلولان و همکاری بخش غيردولتی (خصوصی ، تعاونی ، خيريه) و پرداخت يارانه (کمک هزينه ) به مراکز غيردولتی و خانواده ها .

  ب. گسترش مراکز خاص نگهداری ، آموزشی و توانبخشی معلولان واجد شرايط (معلولان نيازمند ، معلولان بی سرپرست ، معلولان مجهول الهويه ، معلولان با ناهنجاريهای رفتاری) با همکاری بخش غير دولتی و پرداخت تسهيلات اعتباری و يارانه (کمک هزينه) به آنها.

  ج. تامين و تحويل وسايل کمک توانبخشی موردنياز افراد معلول .

  د. گسترش کارگاه های آموزشی ، حمايتی و توليدی معلولان و ارايه خدمات توانبخشی حرفه ای به معلولان جهت توانمندسازی آنان.

  تبصره . کارگاه های آموزشی ، حمايتی و توليدی معلولان موضوع ماده فوق از شمول قانون کار مصوب 29/8/1369مستثنی خواهد بود.

ماده 4- معلولان می توانند در استفاده از امکانات ورزشی ، تفريحی ، فرهنگی و وسايل حمل و نقل دولتی (مترو ، هواپيما ، قطار) از تسهيلات نيمه بها بهره مند گردند.

تبصره . وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ، سازمان تربيت بدنی و شهرداريها موظفتند کتابخانه ، اماکن ورزشی ، پارک و امکان تفريحی خود را به نحوی احداث و تجهيز نمايند که امکان بهره مندی معلولان فراهم گردد.
ماده 5. افراد تحت سرپرستی معلولان با معرفی سازمان بهزيستی کشور تحت پوشش بيمه خدمات درمانی و معلولان تحت پوشش بيمه خدمات درمانی و بيمه مکمل درمانی قرار می گيرند.

ماده 6. يکی از فرزندان اوليايی که خود ناتوان و معلول بوده (هر دو يا يکی از آنها معلول باشد) و يا حداقل دو نفر از فرزندان آنها ناتوان و معلول باشد از انجام خدمت وظيفه عمومی معاف می گردد.

تبصره . همسرانی که زن ناتوان و معلول خود را سرپرستی می نمايند مادامی که سرپرستی همسر ناتوان و معلول را برعهده داشته باشند از انجام خدمت وظيفه عمومی معاف می گردند.

ماده 7. دولت موظف است جهت ايجاد فرصت های شغلی برای افراد معلول تسهيلات ذيل را فراهم نمايد:
الف. اختصاص حداقل سه درصد از مجوزهای استخدامی (رسمی ، پيمانی ، کارگری) دستگاه های دولتی و عمومی اعم از وزارتخانه ها ، شرکتها و موسسات ، شرکتها ، نهادهای عمومی و انقلابی و ديگر دستگاه هايی که از بودجه عمومی کشور استفاده می نمايند به افراد معلول واجد شرايط .

  ب. تامين حق بيمه سهم کارفرما توسط سازمان بهزيستی کشور و پرداخت آن به کارفرمايانی که افراد معلول را به کار می گيرند .

  ج. پرداخت تسهيلات اعتباری به واحدهای توليدی ، خدماتی ، عمرانی و صنفی و کارگاه های توليدی حمايتی در مقابل اشتغال افراد معلول به ميزانی که در قوانين بودجه سالانه مشخص می گردد .
د. پرداخت تسهيلات اعتباری خوداشتغالی (وجوه اداره شده) به افراد معلول به ميزانی که در قوانين بودجه سالانه مشخص می گردد.

  ه . پرداخت تسهيلات اعتباری (وجوه اداره شده) جهت احداث واحدهای توليدی و خدماتی اشتغالزا به شرکتها و موسساتی که بيش از شصت درصد سهام و سرمايه آنها متعلق به افراد معلول است.
و. اختصاص حداقل شصت درصد از پستهای سازمانی تلفنچی (اپراتور تلفن) دستگاه ها ، شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی به افراد نابينا و کم بينا و معلولان جسمی ، حرکتی .

  ز. اختصاص حداقل شصت درصد از پست های سازمانی متصدی دفتری و ماشين نويسی دستگاه ها ، شرکتها و نهادهای عمومی به معلولين جسمی ، حرکتی.

تبصره 1. کليه وزارتخانه ها ، سازمانها ، موسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی مجازند تا سقف مجوزهای استخدامی سالانه خود ، افراد نابينا و ناشنوا و معلولين ضايعات نخاعی واجد شرايط را رأسا به صورت موردی و بدون برگزاری آزمون استخدامی به کار گيرند.

  تبصره 2. سازمان مديريت و برنامه ريزی کشور موظف است سه درصد از مجوزهای استخدامی سالانه وزارتخانه ها ، سازمانها ، موسسات دولتی ، شرکتها و نهادهای عمومی و انقلابی را کسر و در اختيار سازمان بهزيستی کشور قرار دهد تا نسبت به برگزاری آزمون استخدامی اختصاصی برای معلولين واجد شرايط با همکاری سازمان مديريت و برنامه ريزی کشور اقدام و معلولين واجد شرايط پذيرفته شده را حسب مورد به دستگاه مربوطه معرفی نمايد.

  تبصره 3. سازمان بهزيستی کشور مجاز است در قالب اعتبارات مصوب خود ، صندوق فرصت های شغلی معلولان و مددجويان بهزيستی را ايجاد و اساسنامه آن را به تصويب هيات وزيران برساند.

  تبصره 4. سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور موظف است آموزش های لازم فنی و حرفه ای را متناسب با بازار کار برای معلولان به صورت رايگان و تلفيقی تامين نمايد.

ماده 8. معلولان نيازمند واجد شرايط در سنين مختلف می توانند با معرفی سازمان بهزيستی کشور از آموزش رايگان در واحدهای آموزشی تابعه وزارتخانه های آموزش و پرورش ، علوم ، تحقيقات و فناوری ، بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی و ديگر دستگاه های دولتی و نيز دانشگاه آزاد اسلامی ، بهره مند گردند.
تبصره . آيين نامه اجرايی اين ماده مشترکاً توسط سازمان بهزيستی کشور و وزارتخانه های مذکور و دانشگاه آزاد اسلامی ظرف مدت دو ماه پس از ابلاغ اين قانون تهيه و به تصويب هيات وزيران خواهد رسيد.
ماده 9. وزرات مسکن و شهرسازی ، بانک مسکن و بنياد مسکن انقلاب اسلامی موظفند حداقل ده درصد از واحدهای مسکونی احداثی استيجاری و ارزان قيمت خود را به معلولان نيازمند فاقد مسکن اختصاص داده و با معرفی سازمان بهزيستی کشور در اختيار آنان قرار دهند.

تبصره 1. سيستم بانکی کشور مکلف است ، تسهيلات اعتباری يارانه دار مورد نياز احداث و خريد مسکن معلولان را تأمين کند و به معلولان يا تعاونی های آنها و يا موسسات خيريه ای که برای معلولان مسکن احداث می نمايند پرداخت کند.

  تبصره 2. سازمان ملی زمين و مسکن موظف است زمين مورد نياز احداث واحدهای مسکونی افراد معلول فاقد مسکن را به نرخ کارشناسی تهيه و در اختيار افراد مذکور يا تعاونی ها و موسسات خيريه ای که برای آنان مسکن احداث می نمايند قرار دهد.

  تبصره 3. معلولان از پرداخت هزينه های صدور پروانه ساختمانی ، آماده سازی زمين و عوارض نوسازی معاف می گردند.

  تبصره 4. سازمان بهزيستی کشور موظف است در قالب اعتبارات مصوب خود در قوانين بودجه سالانه و کمکهای يارانه ای اشخاص حقيقی و حقوقی نسبت به احداث واحدهای مسکونی برای معلولان و مددجويان اقدام و مالکيت يا بهره برداری آنها را مطابق آيين نامه ای که سازمان بهزيستی کشور با همکاری وزارت مسکن و شهرسازی و سازمان مديريت و برنامه ريزی کشور تهيه و به تصويب هيات وزيران می رسد به معلولان و مدد جويان واحد شرايط واگذار نمايد.

ماده 10. ميزان کمک هزينه (يارانه) پرداختی سازمان بهزيستی کشور به مراکز غيردولتی (روزانه و شبانه روزی) بابت نگهداری ، خدمات توانبخشی و آموزشی و حرفه آموزی معلولان همه ساله با درنظر گرفتن نرخ تمام شده خدمات و تورم سالانه مشترکا توسط سازمان بهزيستی کشور و سازمان مديريت و برنامه ريزی کشور وزارت بازرگانی تهيه و قبل از خرداد ماه هر سال به تصويب هيات وزيران خواهد رسيد.
ماده 11. مرکز آمار ايران مکلف است در سرشماری های عمومی جمعيت کشور به نحوی برنامه ريزی نمايد که جمعيت افراد معلول به تفکيک نوع معلوليت آنها مشخص گردد.

ماده 12. سازمان صدا و سيمای جمهوری اسلامی ايران موظف است حداقل دو ساعت از برنامه های خود را در هر هفته در زمان مناسب به برنامه های سازمان بهزيستی کشور و آشنايی مردم با توانمنديهای معلولين اختصاص دهد.

ماده 13. سازمان بهزيستی کشور موظف است با ايجاد ساز و کار مناسب ، نسبت به قيموميت افراد معلول اقدام نمايد ، دادگاهها موظفند در نصب يا عزل قيم افراد معلول صرفا از طريق سازمان مذکور عمل و مبادرت به صدور حکم نمايند.

تبصره 1. سازمان بهزيستی کشور موظف است جهت دفاع از حقوق افراد معلول ، در محاکم قضايی وکيل تعيين نموده و به دادگاه مربوطه معرفی کند.

  تبصره 2. آيين نامه اجرايی اين ماده ظرف مدت سه ماه مشترکا توسط سازمان بهزيستی کشور و وزارت دادگستری تهيه و به تصويب هيات وزيران خواهد رسيد.

ماده 14. موديان مالياتی می توانند از طريق سازمان بهزيستی کشور و با نظارت آن جهت احداث مراکز توابخشی ، درمانی و حرفه آموزی و مسکن مورد نياز افراد معلول اقدام نمايند . گواهی هزينه موديان مالياتی در موارد فوق که به تاييد سازمان بهزيستی کشور رسيده باشد به عنوان هزينه قابل قبول ماليايت آنان تلقی می گردد.

تبصره . آيين نامه اجرايی اين ماده مشترکا توسط سازمان بهزيستی کشور و وزارت امور اقتصادی و دارايی ظرف مدت سه ماه پس از ابلاغ قانونی تهيه و به تصويب هيات وزيران خواهد رسيد.

ماده 15. روسای سازمانهای بهزيستی استانها مجازند در جلسات شورای برنامه ريزی و توسعه استان و گروه های کاری آن به عنوان عضو شرکت نمايند.

تبصره . به منظور کمک به اشتغال معلولان و مددجويان رئيس سازمان بهزيستی کشور مجاز است در جلسات شورای عالی اشتغال شرکت نمايد.

ماده 16. اعتبار مورد نياز اجرای اين قانون از محل منابع زير تامين می گردد:

1. محل اعتباراتی که دستگاهها و نهادها حسب وظايف قانونی در قوانين بودجه سالانه منظور می نمايند.
2. از محل اعتبارات هزينه ای و تملک سرمايه ای سازمان بهزيستی کشور که تاکنون از محل اعتبارات مذکور خدمات لازم را به معلولان ارايه می داده است.

  3. از محل وجوه واصله از اجرای طرح هدفمند کردن يارانه ها در کشور.

  4. از محل صرفه جويی در هزينه های دستگاه ها و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی که ميزان سالانه آن برای هر يک از دستگاه ها و شرکت ها و نهاد ها را هيأت وزيران مشخص می نمايد.

  تبصره 1. آيين نامه اجرايی اين ماده توسط سازمان بهزيستی کشور و سازمان مديريت و برنامه ريزی کشور تهيه و به تصويب هيات وزيران خواهد رسيد.

  تبصره 2. آن تعداد يا بخشی از مواد اين قانون که نياز به اعتبار جديدی داشته باشد مادامی که اعتبار لازم از محل منابع مذکور در اين ماده .تامين نگردد ، اجرا نخواهد شد.

:: گزارش - مصاحبه - مقاله اجتماعی : دانشگاه با طعم بيکاری ::

 دانشگاه با طعم بيکاری 

 حامد فوقانی: همشهری آنلاين
در سال‌های اخير تعداد شرکت‌کنندگان در کنکور و آزمون‌های ورودی به مؤسسات آموزش عالی افزايش يافته است
 به‌گونه‌ای که هر سال انتظار می‌رود حدود يک‌و‌نيم ميليون نفر در کنکور کارشناسی دانشگاه‌های دولتی شرکت ‌کنند و بعد هم درصد زيادی از همين شرکت‌کنندگان به سراغ کنکور دانشگاه آزاد بروند. در ضمن در طول سال، دانشگاه‌های پيام نور، علمی کاربردی و... نيز آزمون‌های ورودی برگزار کرده و همچنين بعضی از مؤسسات، اقدام به پذيرش دانشجو بدون کنکور ورودی می‌کنند. خلاصه اينکه خيلی از جوانان به طرق مختلف وارد مؤسسات آموزش عالی می‌شوند اما بحثی که با اين ميزان ورودی و به تبع آن خروجی زياد دانشگاه‌ها مورد توجه قرار می‌گيرد، بازار کار و ميزان موقعيت شغلی فراهم برای فارغ‌التحصيلان اين دانشگاه‌هاست.

درصد قابل توجهی از فارغ‌التحصيلان دانشگاهی هرساله در پيدا کردن شغل ناکام مانده و به جمع بيکاران تحصيل‌کرده می‌پيوندند که درصد قابل توجهی از آنها نيز حتی به شغلی خارج از علاقه و متناسب با توانايی‌هايشان هم دست پيدا نمی‌کنند. طبق گفته سازمان آمار، در حال حاضر متولدان سال‌های 60 تا 66 که بالغ بر 9 و نيم ميليون نفر هستند به سن اشتغال رسيده‌اند که خيل عظيمی از آنها را تحصيل‌کرده‌های دانشگاهی تشکيل می‌دهند.

بحران بيکاری فارغ‌التحصيلان

کم‌توجهی نظام آموزش عالی به نيازهای جامعه يکی از دلايل بروز بحران و بيکاری فارغ‌التحصيلان است، درصورتی که نياز اساسی يک فارغ‌التحصيل دانشگاهی برای رسيدن به شغل‌ و پذيرش مسئوليت‌های تخصصی جامعه، مهارت است؛يعنی فرد علاوه بر داشتن توانايی‌های ذهنی، فيزيکی و سطح تحصيلات و همچنين ويژگی‌های رفتاری چون شخصيت، نوع نگرش، انگيزش و ارزش‌های فردی بايد مهارت‌های فنی، انسانی و ادراکی نيز در طول دوران تحصيل کسب کند.

اما اينگونه که مشخص است بين دوره‌ها و موارد آموزشی دانشگاه با آنچه بازار کار از بعد مهارت فنی و علمی می‌طلبد تناسب منطقی برقرار نشده است و از طرف ديگر قبل از فارغ‌التحصيلی دانشجويان معيارهای مناسبی برای ارزيابی آنها از حيث حداقل توانمندی علمی و عملی وجود ندارد. همچنين دانشگاه‌ها و اساتيد نيز نتوانسته‌اند به خوبی روحيه علمی دانشجويان را برای پيدا کردن کار مفيد خود و جامعه تقويت کنند.

دلايل ديگری مثل اينکه« انگيزه درصدی از جوانان از ورود به دانشگاه چيست؟» نيز بر بيکاری آنها بعد از دانشگاه تأثير خواهد گذاشت. در ميان دانشجويانی که با انگيزه کسب علم و دانش و تحقيق و بعد ورود به عرصه بازار کار وارد دانشگاه می‌شوند، عده‌ای هم هستند که قبل از دانشگاه انگيزه‌ای متفاوت با اين گروه دارند و عده‌ای هم در طول دوران تحصيل در دانشگاه به واسطه عوامل بيرونی انگيزه‌ها يا بهتر بگوييم مشغله‌های جانبی ديگری به غيراز فعاليت‌هايی که اول از همه بايد انجام بدهند، پيدا می‌کنند.

عده‌ای برای اينکه داشتن مدرک را جزئی لاينفک از مقدمات ازدواج می‌دانند، عده‌ای برای رهايی از نظارت خانواده، عده‌ای برای پيدا کردن همسر، عده‌ای برای به تعويق انداختن زمان سربازی، عده‌ای برای فعاليت در زمينه‌های سياسی دانشجويی و... وارد دانشگاه می‌شوند. متأسفانه خيلی از اين دانشجويان موقع انتخاب رشته تحصيلی هم هيچ اهميتی به استعداد، توانايی و علاقه خود نمی‌دهند. حال آنکه خيلی از مسئولين امر، هدايت و سوق دادن جوانان به سمت و سوی امور سودمند و مناسب برای آنها و جامعه را خارج از حوزه فعاليت و کنترل نظام آموزش عالی می‌دانند و اين خود عاملی بر پيشرفت مشکلات فوق بوده است.

مدرک‌های بی‌کارکرد، استرس‌های بی‌حد

به هر حال افراد زيادی وارد دانشگاه شده  و سپس با توانايی، اهداف و انگيزه‌های مختلفی فارغ‌التحصيل می‌شوند اما نکته حائز اهميت ديگر اين است که بی‌شک يک فرد با مدرک فوق ديپلم، ليسانس و فوق ليسانس ديگر حاضر نخواهد بود تن به هر کاری بدهد؛ حتی کارهايی که قبل از دانشگاه برای آنها ارزش قائل شده و گزينه اصلی برای او بوده است. چه بسا شايد اگر وارد همان شغل شود از لحاظ مالی در وضعيت به‌مراتب بهتری نسبت به موارد شغلی‌ای که نياز به مدرک دانشگاهی دارند، قرار بگيرد.

بنابراين بيکاری بعد از دانشگاه به هر دليلی ممکن است برای فرد فارغ‌التحصيل ايجاد شود؛ فارغ‌التحصيلی که ممکن است در طول دوران دانشگاه ازدواج کرده و حالا ديگر يک شريک زندگی را در کنار خود داشته باشد. اما روشن است که بيکاری در افراد - مخصوصا سرپرست‌های خانواده- می‌تواند مشکلات حادی را هم برای خانواده آنها و هم جامعه ايجاد کند. انتظار خانواده از فرزندی که چندين سال او را به‌دليل شرايط سنی و تحصيل حمايت کرده‌اند اين است که بعد از اتمام دوره دانشگاه هرچه زودتر وارد بازار کار شود. اين انتظار باعث فشارهای روانی زيادی برجوان می‌شود، چنان‌که طبق بررسی‌های به عمل آمده چنين فشارهايی قدرت ايمنی بدن را کاهش داده و بنابراين فرد آسيب‌پذيرتر خواهد شد. البته طبق همين تحقيقات، شخص با يافتن کار مناسب خيلی زود قدرت ايمنی خود را باز می‌يابد.

عواملی نيز هستند که می‌توانند باعث تشديد فشارها برجوان شود؛ از جمله اين عوامل اين است که جوان در طول دوران تحصيل ازدواج کرده يا بعد از دانشگاه در شرف ازدواج باشد، جوان هنگام انتخاب رشته در زمان کنکور با پافشاری تمام، رشته مورد علاقه خود را انتخاب کرده و گزينه‌هايی که خانواده به او پيشنهاد می‌کنند را رد کند، دانشجو در طول دوران دانشگاه به تمجيد و تعريف از رشته‌ای بپردازد که در آن مشغول به کسب دانش است يا عواملی ديگری مثل سن بالای نان‌آور خانواده، در مضيقه بودن خانواده از لحاظ مادی، مشغول به کار شدن ديگر فرزندان و به قولی سر و سامان گرفتن آنها و بيکار ماندن فارغ‌التحصيل جديد در خانواده و... .

در چنين شرايطی آنچه می‌تواند به روند خانه و خانواده کمک کند، مديريت بر استرس و اضطراب ناشی از بيکاری است. در وهله اول خانواده و جوان تازه فارغ‌التحصيل شده نبايد زمان لازم برای يافتن کار مناسب را برای خود محدود کنند. تعيين يک مدت زمان مشخص برای يافتن کار چند پيامد را به‌دنبال دارد: اول اينکه باعث افزايش استرس بر جوان و سپس تنش‌ها در خانواده می‌شود. دوم اينکه جوان خود را مجاب می‌کند که بايد حتما کاری داشته باشد و اين باعث می‌شود تا نخستين فرصت شغلی را که برايش ايجاد شده و حتی شايد به رشته تحصيلی‌اش هم مربوط نباشد، قبول کند. حال ممکن است اين شغل از حد انتظار پايين‌تر بوده و خود او هم اين موضوع را نفهمد.

مشغول به کار شدن در چنين شغلی نتايج ديگری به همراه دارد؛ مطمئنا اين جوان به جای اينکه امکان‌های شغلی را برای خود افزايش دهد، با اين کار کلا آنها را از بين برده است. موارد بسيار زيادی ديده شده‌اند حاکی از اينکه اشخاص در شغلی غيرمرتبط با رشته تحصيلی خود مشغول به کار شده و با گرفتن نخستين حقوق، سال‌های سال خود را درگير کار و زندگی کرده‌اند و حالا ديگر امکان بيرون آمدن از آن شغل و جست‌وجو برای شغلی جديد وجود ندارد، چه بسا که از شغل فعلی خود و مزايای آن رضايت کافی ندارند.

در بعضی موارد ديگر، جوان در جايی مشغول به کار می‌شود که فضای شغلی مناسب را برای او نداشته و هماهنگ‌نبودن فضا با روحيات او باعث وارد شدن استرس بيشتر به وی می‌شود ولی چه کند که ناچار به تحمل شرايط است و تنها چيزی که می‌تواند برايش مؤثر واقع شود راهکارهای کنار آمدن با شغلی است که از آن تنفر دارد. البته اينکه يک جوان چنين مجبور می‌شود زمان پيدا کردن کار را برای خود کاهش دهد بيشتر در خانواده‌هايی رخ می‌دهد که فرزندشان را با ديگران مقايسه می‌کنند.

در وهله‌های بعدی جوان و خانواده‌اش بايد سعی کنند به‌دنبال راه‌هايی باشند که می‌توانند به يک شغل مناسب ختم شوند. در نظر داشته باشيد که ساده‌ترين راه هميشه بهترين راه نيست. مثلا اينکه بعضی‌ها فقط در روزنامه‌ها به‌دنبال کار می‌گردند اما غافل از اينکه خيلی از نهادها و اداره‌های دولتی، کارخانه‌ها، شرکت‌ها و... اقدام به جذب نيرو کرده و اطلاعيه‌های خود را از طريق سايت‌شان اعلام می‌کنند.

حتی می‌توانيد خود اشتغال‌زايی را نيز يک راه بدانيد. اگر واقعا به توانايی خود ايمان داريد، نترسيد و با در نظر گرفتن حداقل سرمايه اوليه، شروع کنيد. در اين مسير بد نيست سری به صندوق‌های تأمين اعتبار کارآفرينی بزنيد و از چند و چون تسهيلات آنها اطلاعاتی به دست آوريد. اما اين را هم بدانيد که اگر فکر می‌کنيد گرفتن وام و اقساط آن برايتان استرس‌زاست دور اين مورد را خط بکشيد.

بنگاه‌های کاريابی نيز می‌توانند مفيد واقع شوند اما تمام تلاش و گزينه‌های خود را محدود به آنها نکنيد و همه مواردی که می‌توانند برايتان يک فرصت شغلی ايجاد کنند را در نظر بگيريد. 

خيال نکنيد بعد از دانشگاه همه چيز در حد همان مدرک‌تان تمام شده است. همان ‌طور که گفته شد خيلی از مهارت‌ها در دانشگاه آموزش داده نمی‌شوند؛ پس سعی کنيد مواردی را که فهميده‌ايد نياز است تا به يک شغل مناسب دست پيدا کنيد (مثل زبان انگليسی، نرم‌افزارهای رايانه‌ای، مهارت فنی و...) و تا به حال اقدامی برای فراگيری آنها نکرده‌ايد، همين حالا ياد بگيريد. در ضمن فارغ‌التحصيلان ارتباط خود را با استاد دروس تخصصی رشته تحصيلی از دست ندهند. در اين زمان که آنها همه واحدهای دانشکده را گذرانده‌اند بهترين موقع است تا از استادان برای پيدا کردن شغل مرتبط با رشته خود مشاوره بگيرند.
 

  
تسهيلات مطلب
ساير مطالب اين بخش ساير مطالب اين بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


كد امنيتي را در كادر بنويسيد >
::
دفعات مشاهده: 242 بار   |   دفعات چاپ: 84 بار   |   دفعات ارسال به ديگران: 28 بار   |   0 نظر
اولين سايت مددكاري اجتماعي ايران http://www.socialworkeriran.com
Static site map - Persian site map - English site map - Created in 0.089 seconds with 677 queries by AWT YEKTAWEB 2.0.6.5